Modernizm udomowiony

Fiński architekt Alvar Aalto (1898-1976) idealistycznie marzył by wszystkim żyło się jak najlepiej. Zaprojektowane przez niego budynki użyteczności publicznej, prywatne domy i mieszkania to znakomity dowód, że to pragnienie udało mu się przekuć w obfitującą w sukcesy karierę. Najlepszą wizytówką dla jego twórczości jest natomiast sam dom architekta w Helsinkach.

Z samym miastem związał się znacznie wcześniej – to właśnie tu studiował na Politechnice Helsińskiej (do 1921) oraz od 1933 roku mieszkał wraz ze swoją rodziną. Rok później otrzymał zlecenie zaprojektowania zabudowy zatoki w znajdującej się na obrzeżach miasta dzielnicy Munkkiniemi. Zlecenia ostatecznie nigdy nie zrealizował, znalazł natomiast wymarzone miejsce by postawić swój własny dom.

Magazyn Design Alive

NR 42 ZIMA 2022

ZAMAWIAM

NR 42 ZIMA 2022

Magazyn Design Alive

ZAMAWIAM

NR 9/2022 HOME

To jeden ze skromniejszych projektów Aalto, ale zarazem jeden z najbardziej oryginalnych i eleganckich. Założenia jakie przyjął wraz ze swoją żoną, równie utalentowaną projektantką Aino Aalto, były proste: dom miał być przytulny i zapewniać wygodne życie a sama budowa bazować na prostych rozwiązaniach i sprawdzonych materiałach. W jego obrębie miała się również znaleźć pracownia odpowiadająca potrzebom obojga małżonków.

Projekt udało się ukończyć w sierpniu 1936 roku. Sam architekt porównał końcowy efekt do starej fińskiej farmy, która w swojej prostocie gwarantuje trwałość i użyteczność na długie lata.

Dwoistość funkcji budynku podkreślają materiały wykorzystane do stworzenia elewacji: skrzydło biurowe wykończono bieloną cegłą, natomiast cześć mieszkalną otulają smukłe listwy z ciemnego drewna. Naturalne materiały zmiękczają radykalny język modernistycznej architektury.

Ze względu na to, że dom znajduje się na zboczu, od frontu do wejścia prowadzą kamienne schody, z tyłu zaś znajduje się dobrze nasłoneczniony dziedziniec. Wchodząc do środka najpierw trafiamy do holu, w którym znajdują się schody prowadzące na piętro, a nieco dalej – salon, w którym króluje ogromny fortepian, jadalnia z przejściem na taras oraz kuchnia z pomieszczeniem gospodarczym. Piętro w całości poświęcono prywatnym pokojom, jest tu również wspólna łazienka oraz wyjście na dwa balkony.

Do samej pracowni dostać się można na dwa sposoby – z holu oraz z salonu. W środku zrezygnowano z podziału na piętra na rzecz imponującej wysokości, którą podkreśla duże narożne okno wpuszczające do środka ogrom naturalnego światła. Oprócz rozległego stołu do pracy jest tu również niewielka strefa do odpoczynku, a także drabina prowadząca na strych.

Aalto mieszkał w domu aż do swojej śmierci w 1976 roku, pozostawiając go pod opieką swojej drugiej żony Elissy. Po jej śmierci, w 1994 roku Willa Aalto trafiła pod skrzydła fińskiego Ministerstwa Edukacji i Kultury oraz władz miasta, które stworzyły tu muzeum poświęcone twórczości architekta.

Przeczytaj również: 

Aino Aalto. Promotorka modernizmu codziennego użytku

Zapisz się do newslettera!

Powiązane artykuły:

Ponadczasowa klasyka

Ponadczasowa klasyka

Helsinki | 9 stycznia 2023

Odwiedzamy kawalerkę projektu polsko-fińskiej architektki Anny Koivumäki

Betonowy klejnot

Betonowy klejnot

Arles | 13 listopada 2022

Odwiedzamy willę Benkemoun, awangardową ikonę z lat 70.