NOWE CUDA MALWINY KONOPACKIEJ. MIĘDZY FORMĄ A WYOBRAŹNIĄ

DOROTA ŁASKI. ZDJĘCIA: MATERIAŁY PRASOWE

WARSZAWA 9.5.2020

DESIGN RZECZY SZTUKA

Wszystko zaczęło się od wazonu Oko, który miał swoją premierę w ramach Designers Week w Tokio (2014), później pokazywany był m.in. w Nowym Jorku, Londynie, Mediolanie, czy też w Cité Radieuse Le Corbusiera w Marsylii, a który na stałe zapisał się na kartach historii polskiego wzornictwa.

Obecnie rodzina Oko jest zbiorem dziewięciu form obiektów z ceramiki i szkła użytkowego o niezwykle silnym charakterze artystycznym. Każda z dotychczasowych kolekcji operowała bogatym słownictwem ilustracyjnej kreski rysunku, gestu malarskiego pędzla i głęboką barwą kolorowych szkliw ceramicznych a każdy przedmiot posiadał swój indywidualny sznyt unikatowości.

Najnowsza kolekcja pod nazwą Formy jest hołdem dla fizyczności przedmiotu użytkowego. Taka perspektywa czystego odbioru pozwala dostrzec zazwyczaj zamaskowaną estetykę przedmiotów codziennego użytku. Wysunięte naprzód zostają takie aspekty jak zależności między ciężarem brył, działanie czystego koloru na formę, gry światła czy zmiennych warunków widzenia geometrii w różnych przejściach tonalnych barw. Wykonane przez autorkę obiekty przesuwają punkt nacisku z wyrafinowanej dekoracji powierzchni na czysto fizyczny aspekt ich materialności - Formę.

Powrót do czystej gry geometrii i koloru wiąże się również z premierą najnowszej formy autorstwa projektantki. Wazon Miki skomponowany z powtarzających się w różnej skali kul świetnie eksponuje zmienne warunki percepcji formy w przedmiocie użytkowym.

Formy można również odczytywać jako głos w dyskusji dotyczącej aspektów oryginalności wzornictwa przemysłowego. Stawia pytania o unikatowość wytwórstwa seryjnego, wartość artystyczną i estetyczną czystej formy czy fetyszyzację funkcjonalności przedmiotów użytkowych.

Zestaw obiektów zaprezentowany na ekspozycji Formy Przyszłości w ramach Arena Design 2020 można odczytywać jako swoisty hołd dla przedmiotu jako takiego. Pozbawione malarskich odniesień wazony i patery zaczynają działać w sposób czysto formalny. Pokryte gładkimi szkliwami w gradientowych zestawieniach kolorystycznych obiekty pozwalają zarysować materialne studium kolekcji w kontekście jej obecności na rynku oraz siatce znaczeń symbolicznych polskiego wzornictwa.

Malwina Konopacka (ur. 1982) jest ilustratorką, graficzką, projektantką. Mieszka i pracuje w Warszawie. Na rzeczywistość patrzy przez pryzmat ilustracji, ale nie zatrzymuje się na dwóch wymiarach – wkracza z rysunkiem w trójwymiarowy świat przedmiotów codziennego użytku i obiektów dekoracyjnych. Jej prace – niezależnie od materiału, w jakim są wykonane (szkło, drewno, papier, ceramika) łączy wyrazista i rozpoznawalna kreska. Obecnie skupia się głównie na ceramice i idei wazonu Oko; który ewoluuje, zmienia się w abstrakcyjną, rzeźbiarską formę.

Więcej na: www.malwinakonopacka.com