Villa Mahler ucieleśnia radykalną postawę architektoniczną. Zaprojektowana przez Annę Philipp w duchu idei collectible architecture, jest nie tyle budynkiem, ile rzeźbą do mieszkania, szytym na miarę unikatem.
Odsłonięty beton, czarna stal i wypalone drewno – dom uderza siłą redukcji i pięknem rzemiosła. Te trzy pierwiastki – surowe, zmysłowe – określają estetyczny i emocjonalny klimat. Każda powierzchnia została wypolerowana, spatynowana, opalona i dopracowana ręcznie. Rezultatem jest niesłychane bogactwo faktur, taktylna różnorodność i głębia.
Pod kierunkiem Anny Philipp z Philipp Architekten młodzi rzemieślnicy ze studia Eichkorn – Felix Eichkorn i Ruben Rebmann – zaprezentowali tu swoje doświadczenie w tworzeniu rzeźbiarskich mebli i przedmiotów kolekcjonerskich, rozwijane od czasów nastoletnich w warsztacie dziadka w Schwarzwaldzie. Ich ręcznie wykonane, czernione drewno, stal i brąz nabierają tu nowego kontekstu i jest duża szansa, że przeżyją właścicieli, wytrzymają próbę czasu.
Pięciometrowej wysokości sala dzienna to ascetyczna przestrzeń loftowa, w której kuchnia, jadalnia i salon łączą się w monumentalną kompozycję. Przez przeszkloną fasadę i panoramiczne okna światło dzienne bez przeszkód przenika do wnętrza, zmieniając swój charakter wraz z rytmem godzin i pór roku. Cienie wędrują po betonowych ścianach, refleksy światła przesuwają się po stalowych powierzchniach – architektura i natura wspólnie reżyserują atmosferę.
Villa Mahler nie powstałaby bez intensywnej współpracy architektów, projektantów, artystów i rzemieślników. Każdy element wyposażenia, w tym dywany, zasłony czy tapicerka, został zaprojektowany na zamówienie oraz przez belgijską projektantkę tkanin Nathalie Van der Massen. Szczególnym punktem odniesienia jest sześciometrowy złocisty dywan utkany z włókien Trevira, lnu i lureksu w Textiel Museum w Tilburgu. Projekt spełnia wizję klientki, uznanej w świecie artystki, która marzyła o powierzchni wyglądającej na zużytą, „tak jakby odbył się na niej wyprzedany koncert Nirvany”.
Ukryta w spokojnym otoczeniu południowoniemieckiej wioski, od strony ulicy willa wygląda na zamkniętą i enigmatyczną. Pionowe listwy wypalonego drewna tworzą rytmiczną, nowoczesną fasadę, przywołującą na myśl tradycyjne stodoły z południowego Tyrolu – to ukłon w stronę właścicielki, która stamtąd pochodzi. Monumentalna klamka z brązu jest jak symbol przejścia – rzeźbiarski gest czyni wejście z zewnętrznego świata do wnętrza rytualnym, namacalnym doświadczeniem. Tymczasem od strony ogrodu bryła otwiera się szeroko – bezramowe przeszklenia łączą architekturę z krajobrazem, a przeszklona biblioteka na piętrze roztacza panoramiczny widok na wieś i historyczny zamek na horyzoncie.
Autorka idei collectible architecture Anna Philipp wraz z zespołem Philipp Architekten przekonuje, że architektura może stać się formą kolekcjonowania kultury – unikatem o trwałej wartości, miejscem dla estetyki, spokoju i twórczej siły.
Podobnie jak w świecie designu kolekcjonerskiego, w którym przedmiot nabiera wartości poprzez ręczne wykonanie, kontekst i historię jego twórcy, tak w collectible architecture dom staje się emanacją tożsamości – zarówno architekta, wykonawcy, jak i właściciela.
Anna Philipp
Urodzona w 1974 roku w Stuttgarcie. Studiowała architekturę w Hochschule für Technik Stuttgart oraz ETH Zürich. W 2005 roku przejęła kierownictwo rodzinnego studia Philipp Architekten, które rozwinęła w uznaną na arenie międzynarodowej pracownię z siedzibami w Niemczech i Szwajcarii, specjalizującą się w projektach willi, rezydencji oraz autorskich wnętrz. W uznaniu jakości i spójności jej twórczości w 2015 roku została przyjęta do Bund Deutscher Architekten (BDA) – prestiżowego niemieckiego stowarzyszenia architektów. Jej prace były wielokrotnie nagradzane, m.in. Hugo Häring Auszeichnung, German Design Award, Best Architect 17 Award oraz Iconic Award.
Z pasją angażuje się w ideę renesansu piękna w architekturze, postrzegając projektowanie jako proces, w którym estetyka, emocje i trwałość łączą się w harmonijną całość. W tym duchu w latach 2012–2015 pełniła funkcję wykładowczyni w Hochschule für Technik Stuttgart, a także aktywnie uczestniczy w sympozjach i konferencjach architektonicznych jako prelegentka i promotorka współczesnej kultury projektowej.
