Co się stanie, gdy projektant z czterdziestopięcioletnim doświadczeniem odwróci się od funkcji i zapyta, czy forma może istnieć wyłącznie dzięki napięciu? Jerzy Porębski, jeden z najbardziej rozpoznawalnych polskich projektantów, specjalizujący się w przestrzeni publicznej, odpowiada na to pytanie kilkudziesięcioma nowymi obiektami, które można oglądać w Galerii Salon Akademii przy Krakowskim Przedmieściu 5 w Warszawie. Wystawa potrwa do 31 maja.
Wystawa „I cóż z tego, że świat wisi na włosku” składa się z dwóch części. Centralne miejsce ekspozycji zajmują obiekty oparte na strukturze tensegrity – układzie, w którym elementy ściskane i rozciągane wzajemnie się równoważą, tworząc formę trwającą wyłącznie dzięki precyzyjnemu rozłożeniu sił.
Drugą część wystawy tworzą prace wywodzące się z wieloletniej praktyki Towarzystwa Projektowego, które Porębski założył w 1991 roku wraz z Grzegorzem Niwińskim. To projekty, które wielu Polaków zna, choć rzadko kojarzy z konkretnym autorem: Miejski System Informacji w Warszawie, meble miejskie na Trakcie Królewskim, wiaty przystankowe, wnętrza Narodowego Forum Muzyki we Wrocławiu czy polskich ambasad w Berlinie, Skopje i Tel Awiwie.
W wymienionych realizacjach struktura zawsze służyła konkretnemu celowi – czytelności, użyteczności, porządkowaniu przestrzeni wspólnej. Zestawione z eksperymentalnymi obiektami pokazują dwa bieguny tej samej fascynacji formą, która wynika z relacji między elementami, a nie z przypadku.
Prof. Jerzy Porębski
Rocznik 1955. Projektant, profesor, ukończył Wydział Architektury Politechniki Krakowskiej oraz Wydział Wzornictwa ASP w Warszawie, na którym prowadzi pracownię projektową. W latach 2005–2012 pełnił funkcję dziekana. W roku 1991 założył Towarzystwo Projektowe, którym kieruje wraz z Grzegorzem Niwińskim. Zajmuje się wzornictwem, architekturą wnętrz, wystawiennictwem, projektowaniem przestrzeni publicznych i grafiką użytkową. Ważniejsze realizacje Towarzystwa to: miejski system informacji w Warszawie, wnętrza siedziby Agory SA, meble Slim, Altair i Gap, meble miejskie dla Traktu Królewskiego, wiata przystankowa dla Warszawy, projekt wnętrz Narodowego Forum Muzyki we Wrocławiu, informacja wizualna dla Bielska-Białej i Krakowa, modernizacja Dworca Centralnego w Warszawie. Przez 30 lat był opiekunem artystycznym miesięcznika „Architektura-Murator”. Laureat wielu nagród w Polsce i za granicą.
